Bij kamerfibrilleren (ook wel ventrikelfibrilleren genoemd) lopen de elektrische prikkels in de hartkamers chaotisch door elkaar. Het hart slaat veel te snel. Daardoor trekken de kamers niet meer echt samen. De bloedsomloop kan hierdoor tot stilstand komen. We spreken dan van een circulatiestilstand oftewel van een hartstilstand. Dit is natuurlijk levensbedreigend.

Op het moment van kamerfibrilleren verliest de patiënt meestal binnen enkele seconden het bewustzijn. Als er niet snel wordt ingegrepen, zal er binnen vijf minuten hersenschade ontstaan. Door het ontbreken van de bloedcirculatie ontstaat er namelijk een zuurstoftekort in de hersenen. Niet veel later zal de patiënt overlijden.

Alleen een elektrische schok kan het hart bij kamerfibrilleren weer op gang brengen. Dit moet zo snel mogelijk gedaan worden. Nadat de patiënt weer een (enigszins) normale hartslag heeft, worden medicijnen gegeven om het hartritme te herstellen.

Oorzaken kamerfibrilleren

De oorzaken van kamerfibrilleren zijn dezelfde als die van een hartstilstand. De meest voorkomende oorzaak is een verstoorde bloedtoevoer naar de hartspier. Dit kan weer het gevolg zijn van een hartaanval of een coronaire hartziekte. Andere oorzaken zijn hypokaliëmie (een te laag kaliumgehalte in het bloed) en een shock.

Diagnose kamerfibrilleren

Als iemand in elkaar zakt en geen polsslag en hartslag meer heeft en ook de bloeddruk niet meer kan worden gemeten, is er sprake van kamerfibrilleren. Aan de hand van een ECG (elektrocardiogram) kan de diagnose bevestigd worden.

Voorkómen van kamerfibrilleren

Als iemand een verhoogd risico heeft op kamerfibrilleren, kan overwogen worden om een ICD te plaatsen. Dit is een soort pacemaker of inwendige defibrillator die het hartritme bewaakt en zonodig door middel van een elektrische schok ingrijpt.

U bevindt zich hier: » Patiënten informatie » Kamerfibrilleren

(advertenties)